Τρίτη 19 Μαΐου 2009
Πέμπτη 14 Μαΐου 2009
ΕΕ: Προσδόκιμο καλής ζωής, τα 65
Ενώ οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν ορίσει ως ηλικία συνταξιοδότησης τα 65 χρόνια και ορισμένες προωθούν μάλιστα την αύξησή της, μελέτη που δημοσιεύεται στη βρετανική ιατρική επιθεώρηση The Lancet αποκαλύπτει ότι σε δέκα κράτη της Ε.Ε. το προσδόκιμο ζωής χωρίς αναπηρία και σε καλή κατάσταση υγείας τοποθετείται κάτω των 65 ετών.
Ενώ λοιπόν το προσδόκιμο ζωής συνεχώς αυξάνεται (78 χρόνια για τους άνδρες, 83 για τις γυναίκες), θέτοντας έτσι το ζήτημα της παράτασης του συνολικού χρόνου εργασίας, οι ερευνητές εκτιμούν ότι για κάποιες χώρες της Ε.Ε. δεν θα είναι εφικτή η αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης εάν δεν βελτιωθεί προηγουμένως η κατάσταση της υγείας των μεγαλύτερων σε ηλικία εργαζομένων. Στην Ευρώπη οι άνδρες δεν αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα προβλήματα υγείας μέχρι την ηλικία των 67 ετών και 7 μηνών (κατά μέσον όρο) και οι γυναίκες μέχρι τα 69 τους χρόνια. Σε δέκα χώρες όμως το προσδόκιμο καλής κατάστασης της υγείας πέφτει κάτω από τα 65. Το χαμηλότερο καταγράφεται στην Εσθονία (59 χρόνια για τους άνδρες, 61 για τις γυναίκες). Στη Γερμανία τοποθετείται γύρω στα 63,5 χρόνια και για τα δύο φύλα ενώ στη Φινλανδία, που θεωρείται από πολλούς ως υπόδειγμα στον τομέα της απασχόλησης των ηλικιωμένων, είναι 63 χρόνια για τους άνδρες και 64 για τις γυναίκες.
Ενώ λοιπόν το προσδόκιμο ζωής συνεχώς αυξάνεται (78 χρόνια για τους άνδρες, 83 για τις γυναίκες), θέτοντας έτσι το ζήτημα της παράτασης του συνολικού χρόνου εργασίας, οι ερευνητές εκτιμούν ότι για κάποιες χώρες της Ε.Ε. δεν θα είναι εφικτή η αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης εάν δεν βελτιωθεί προηγουμένως η κατάσταση της υγείας των μεγαλύτερων σε ηλικία εργαζομένων. Στην Ευρώπη οι άνδρες δεν αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα προβλήματα υγείας μέχρι την ηλικία των 67 ετών και 7 μηνών (κατά μέσον όρο) και οι γυναίκες μέχρι τα 69 τους χρόνια. Σε δέκα χώρες όμως το προσδόκιμο καλής κατάστασης της υγείας πέφτει κάτω από τα 65. Το χαμηλότερο καταγράφεται στην Εσθονία (59 χρόνια για τους άνδρες, 61 για τις γυναίκες). Στη Γερμανία τοποθετείται γύρω στα 63,5 χρόνια και για τα δύο φύλα ενώ στη Φινλανδία, που θεωρείται από πολλούς ως υπόδειγμα στον τομέα της απασχόλησης των ηλικιωμένων, είναι 63 χρόνια για τους άνδρες και 64 για τις γυναίκες.
H υγιεινή των ζώων = διατροφική αξία των τροφίμων
Στην Ευρώπη των «27» κρατών-μελών, του μεγαλύτερου εισαγωγέα και ταυτόχρονα του μεγαλύτερου παραγωγού τροφίμων ζωϊκής προέλευσης σε παγκόσμιο επίπεδο, η υγιεινή των ζώων αποτελεί per se μια κρίσιμη παράμετρο στην ευρύτερη διατροφική αλυσίδα.
Ιδιαίτερα μάλιστα όταν πρόσφατες έρευνες υποδεικνύουν την άγνοια των Ευρωπαίων για τη διατροφική αξία των τροφίμων που αγοράζουν -μόνο το 18% κοιτά τακτικά τις σχετικές ετικέτες άσχετα με το αν αυτές αποτυπώνουν την πραγματική θρεπτική αξία των προϊόντων. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, πρόσφατες έρευνες αποκαλύπτουν ότι οι καταναλωτές στην Ε.Ε. πιστεύουν ότι μπορούν να «κάνουν τη διαφορά» καθώς το 74% εξ' αυτών θεωρεί ότι έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει την υγιεινή των ζώων με την καταναλωτική του συμπεριφορά.Με άλλα λόγια, περισσότεροι από τους μισούς επιθυμούν την ύπαρξη των καλύτερων πρακτικών όσον αφορά την εκτροφή και τη σφαγίαση των ζώων που προορίζονται για τρόφιμα. Ένα 62% των Ευρωπαίων καταναλωτών δηλώνει πως θα άλλαζε τις αγοραστικές του συνήθειες, δίνοντας χρήματα για προϊόντα που είναι φιλικά προς τα ζώα. Το 43% μάλιστα, όταν αγοράζει κρέας σκέφτεται σοβαρά κάτω από ποιες συνθήκες φτάνει στο πιάτο του…
Ιδιαίτερα μάλιστα όταν πρόσφατες έρευνες υποδεικνύουν την άγνοια των Ευρωπαίων για τη διατροφική αξία των τροφίμων που αγοράζουν -μόνο το 18% κοιτά τακτικά τις σχετικές ετικέτες άσχετα με το αν αυτές αποτυπώνουν την πραγματική θρεπτική αξία των προϊόντων. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, πρόσφατες έρευνες αποκαλύπτουν ότι οι καταναλωτές στην Ε.Ε. πιστεύουν ότι μπορούν να «κάνουν τη διαφορά» καθώς το 74% εξ' αυτών θεωρεί ότι έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει την υγιεινή των ζώων με την καταναλωτική του συμπεριφορά.Με άλλα λόγια, περισσότεροι από τους μισούς επιθυμούν την ύπαρξη των καλύτερων πρακτικών όσον αφορά την εκτροφή και τη σφαγίαση των ζώων που προορίζονται για τρόφιμα. Ένα 62% των Ευρωπαίων καταναλωτών δηλώνει πως θα άλλαζε τις αγοραστικές του συνήθειες, δίνοντας χρήματα για προϊόντα που είναι φιλικά προς τα ζώα. Το 43% μάλιστα, όταν αγοράζει κρέας σκέφτεται σοβαρά κάτω από ποιες συνθήκες φτάνει στο πιάτο του…
Δευτέρα 11 Μαΐου 2009
Θέλουμε ανθρώπινες, ευρωπαϊκές πόλεις
Η φράση «Ανθρώπινες πόλεις» αποτέλεσε πολλές φορές προεκλογικό σύνθημα πολλών κομμάτων και παρατάξεων. Ένα σύνθημα που κανονικά θα έπρεπε να πηγάζει μέσα από τις ηθικές αρχές της αγάπης για τον άνθρωπο, της έγνοιας και της συνεχούς προσπάθειας για μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Τι σημαίνει όμως ο όρος «ανθρώπινη πόλη»; Πως εννοούμε αυτό μας το σύνθημα και πως, έμπρακτα και ουσιαστικά, προσπαθούμε να το κάνουμε πράξη στην καθημερινή ζωή; Ανθρώπινη πόλη, στο μυαλό των απλών πολιτών, σημαίνει μια πόλη καλά οργανωμένη, καθαρή, με συντονισμένες υπηρεσίες, λειτουργικότητα αλλά κυρίως φιλική στους δημότες. Σε όλες τις ομάδες των δημοτών. Γιατί, το γεγονός ότι μια πόλη είναι φιλική σε μια μόνο μερίδα των κατοίκων της, έστω κι αν αποτελεί την πλειοψηφία, αυτό δεν είναι καθόλου αρκετό. Η προσπάθεια, σε κάθε Δημοτικό Συμβούλιο πρέπει να στρέφεται στη μετατροπή του Δήμου σε μια πλήρως προσβάσιμη και λειτουργική πόλη για όλες τις ομάδες δημοτών και κυρίως τις ομάδες των κινητικά εμποδιζόμενων ατόμων όπως οι ανάπηροι, οι τυφλοί, οι υπερήλικες, τα μικρά παιδιά κοκ. Δυστυχώς μέχρι σήμερα, παρά τις όποιες προσπάθειες, τις οποίες δε μηδενίζουμε σε καμιά περίπτωση, δεν έχουν γίνει όλα όσα έπρεπε να γίνουν. Σήμερα, ολόκληρη η Κύπρος έχει τεράστια έλλειψη πεζοδρομίων. Σην επικράτεια των Δήμων και Κοινοτήτων, ακόμα και σε μεγάλες κεντρικές λεωφόρους, οι πεζοί, και κυρίως οι ομάδες που αναφέρονται πιο πάνω, αναγκάζονται να περπατούν στο οδόστρωμα, πολλές φορές θέτοντας σε κίνδυνο ακόμα και τη ζωή τους. Για τα άτομα με δυσκολία στην κίνηση, δεν υπάρχει σχεδόν καμιά σημαντική φροντίδα. Επικρατεί μια απαράδεκτη κατάσταση και πολλοί άνθρωποι αναγκάζονται να μένουν στο σπίτι, μη έχοντας άλλη επιλογή. Και στις περιπτώσεις όμως που υπάρχουν πεζοδρόμια, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Πολλά από αυτά δεν διαθέτουν τις αναγκαίες ράμπες και ως εκ τούτου δεν είναι προσβάσιμα. Είναι βέβαια και το άλλο φαινόμενο που παρατηρείται και προκαλεί πρόσθετα προβλήματα. Στα περισσότερα πεζοδρόμια του Στροβόλου, σταθμεύουν τα αυτοκίνητα, τοποθετούνται οι κάδοι απορριμμάτων και ανακύκλωσης, στοιβάζονται κιβώτια, μπαίνουν διαφημιστικές πινακίδες, διενεργούνται πάσης φύσεως «εργασίες»... Στο μόνο που δεν χρησιμεύουν είναι να χρησιμοποιούνται από τους πεζούς. Οι Οικολόγοι, χρόνια τώρα, θέτουν συνέχεια και σε κάθε ευκαιρία θέμα προσβασιμότητας σε κτίρια δημόσιας χρήσης, υπηρεσίες και οργανισμούς. Είναι για μας αδιανόητο το 2008, σε μια ευρωπαϊκή χώρα, ένας ανάπηρος να μη μπορεί να μπει με το τροχοκάθισμα του σε ένα περίπτερο, ένα φούρνο ή ακόμα χειρότερα, σε ένα υπουργείο!!!...
Τι σημαίνει όμως ο όρος «ανθρώπινη πόλη»; Πως εννοούμε αυτό μας το σύνθημα και πως, έμπρακτα και ουσιαστικά, προσπαθούμε να το κάνουμε πράξη στην καθημερινή ζωή; Ανθρώπινη πόλη, στο μυαλό των απλών πολιτών, σημαίνει μια πόλη καλά οργανωμένη, καθαρή, με συντονισμένες υπηρεσίες, λειτουργικότητα αλλά κυρίως φιλική στους δημότες. Σε όλες τις ομάδες των δημοτών. Γιατί, το γεγονός ότι μια πόλη είναι φιλική σε μια μόνο μερίδα των κατοίκων της, έστω κι αν αποτελεί την πλειοψηφία, αυτό δεν είναι καθόλου αρκετό. Η προσπάθεια, σε κάθε Δημοτικό Συμβούλιο πρέπει να στρέφεται στη μετατροπή του Δήμου σε μια πλήρως προσβάσιμη και λειτουργική πόλη για όλες τις ομάδες δημοτών και κυρίως τις ομάδες των κινητικά εμποδιζόμενων ατόμων όπως οι ανάπηροι, οι τυφλοί, οι υπερήλικες, τα μικρά παιδιά κοκ. Δυστυχώς μέχρι σήμερα, παρά τις όποιες προσπάθειες, τις οποίες δε μηδενίζουμε σε καμιά περίπτωση, δεν έχουν γίνει όλα όσα έπρεπε να γίνουν. Σήμερα, ολόκληρη η Κύπρος έχει τεράστια έλλειψη πεζοδρομίων. Σην επικράτεια των Δήμων και Κοινοτήτων, ακόμα και σε μεγάλες κεντρικές λεωφόρους, οι πεζοί, και κυρίως οι ομάδες που αναφέρονται πιο πάνω, αναγκάζονται να περπατούν στο οδόστρωμα, πολλές φορές θέτοντας σε κίνδυνο ακόμα και τη ζωή τους. Για τα άτομα με δυσκολία στην κίνηση, δεν υπάρχει σχεδόν καμιά σημαντική φροντίδα. Επικρατεί μια απαράδεκτη κατάσταση και πολλοί άνθρωποι αναγκάζονται να μένουν στο σπίτι, μη έχοντας άλλη επιλογή. Και στις περιπτώσεις όμως που υπάρχουν πεζοδρόμια, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Πολλά από αυτά δεν διαθέτουν τις αναγκαίες ράμπες και ως εκ τούτου δεν είναι προσβάσιμα. Είναι βέβαια και το άλλο φαινόμενο που παρατηρείται και προκαλεί πρόσθετα προβλήματα. Στα περισσότερα πεζοδρόμια του Στροβόλου, σταθμεύουν τα αυτοκίνητα, τοποθετούνται οι κάδοι απορριμμάτων και ανακύκλωσης, στοιβάζονται κιβώτια, μπαίνουν διαφημιστικές πινακίδες, διενεργούνται πάσης φύσεως «εργασίες»... Στο μόνο που δεν χρησιμεύουν είναι να χρησιμοποιούνται από τους πεζούς. Οι Οικολόγοι, χρόνια τώρα, θέτουν συνέχεια και σε κάθε ευκαιρία θέμα προσβασιμότητας σε κτίρια δημόσιας χρήσης, υπηρεσίες και οργανισμούς. Είναι για μας αδιανόητο το 2008, σε μια ευρωπαϊκή χώρα, ένας ανάπηρος να μη μπορεί να μπει με το τροχοκάθισμα του σε ένα περίπτερο, ένα φούρνο ή ακόμα χειρότερα, σε ένα υπουργείο!!!...
Πειραματόζωα στο βωμό της ομορφιάς
Κάθε χρόνο, περίπου 30.000 ζώα θανατώνονται στο βωμό της ομορφιάς
Έχει βρεθεί ότι σε πολλούς τομείς μπορούν να αντικαταστήσουν τα πειραματόζωα κάνοντας τα πειράματα σε καλλιέργειες κυττάρων ή καλλιέργειες βακτηριδίων ή χρησιμοποιώντας τελειότατους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Γιατί δεν το κάνουν; Ποιοί δεν το θέλουν;
Έχει βρεθεί ότι σε πολλούς τομείς μπορούν να αντικαταστήσουν τα πειραματόζωα κάνοντας τα πειράματα σε καλλιέργειες κυττάρων ή καλλιέργειες βακτηριδίων ή χρησιμοποιώντας τελειότατους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Γιατί δεν το κάνουν; Ποιοί δεν το θέλουν; Στο πείραμα DRAIZE η ουσία αλείφεται κάτω από τα βλέφαρα ή εγχύνεται στα μάτια.Τα κουνέλια προτιμώνται γιατί παράγουν μικρή ποσότητα δακρύων και έτσι δεν απομακρύνονται οι ερεθιστικέs ουσίες και τα μεγάλα μάτια τους επιτρέπουν στους πειραματιστές να παρακολουθούν με ευκολία τα χημικά να καίνε και να πληγιάζουν τις κόρες των ματιών τους.
Δεν είναι ευρέως γνωστό ότι το ρίμελ που χρησιμοποιούν οι γυναίκες για να γίνουν πιο όμορφες έχει προηγουμένως δοκιμαστεί στα μάτια κάποιου πιθήκου. Βλέπετε φροντίζουν οι εταιρίες ομορφιάς να μην διαρρέει πρός τους καταναλωτές τα αίσχη πρός χάριν του κέρδους τους.
Αν όλα αυτά μας σοκάρουν, πρέπει να σε προβληματιστούμε πολύ σοβαρά!
Αξίζει, ο πόνος ενός τέτοιου αθώου πλάσματος για κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί απλά με τη χρήση των Η/Υ;
Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει επιτέλους να απογορεύσει ρητά και αποτελεσματικά τα πειράματα σε ζώα. Και επιπλέον να απαγοερυθεί η εισαγωγή καλλυντικών για τα οποία γίνονται πειράματα σε ζώα, στις χώρες της ΕΕ.
Αξίζει, ο πόνος ενός τέτοιου αθώου πλάσματος για κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί απλά με τη χρήση των Η/Υ;
Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει επιτέλους να απογορεύσει ρητά και αποτελεσματικά τα πειράματα σε ζώα. Και επιπλέον να απαγοερυθεί η εισαγωγή καλλυντικών για τα οποία γίνονται πειράματα σε ζώα, στις χώρες της ΕΕ.
Τα αυτοκίνητα «σκοτώνουν» τις πόλεις μας…
Θέλουμε η ευρωπαϊκή Κύπρος να γίνει πραγματικά Ευρωπαϊκή!
Τα προβλήματα μιας σύγχρονης πόλης είναι πολύ σοβαρά και καθημερινά, λόγω κυρίως της συνεχούς πολεοδομικής επέκτασης και της αλόγιστης αύξησης των αυτοκινήτων. Η ρύπανση, ο θόρυβος και οι κυκλοφοριακές δυσλειτουργίες περιορίζουν τη βιοσημότητα της πόλης αλλά και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της.Τα τροχαία ατυχήματα και κυρίως τα θανατηφόρα αποτελούν πια ένα καθημερινό θλιβερό γεγονός και μια ανοικτή πληγή ανεπίτρεπτη για το σύγχρονο άνθρωπο. Οι συνθήκες της πόλης, είναι ιδιαίτερα βασανιστικές για τον πεζό ενώ η παράνομη και ετσιθελική στάθμευση έχει καταργήσει πολλά πεζοδρόμια, δρόμους, χώρους πρασίνου κτλ. Τα άτομα με ειδικές ανάγκες, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι υφίστανται, ως οι “αδύναμοι” της σύγχρονης κοινωνίας, σοβαρές απειλές και περιορισμούς στην προσπέλαση και την πρόσβαση σε δημόσιους χώρους. Μέχρι σήμερα δόθηκε απόλυτη προτεραιότητα στο αυτοκίνητο, στις πόλεις γίνονται συνεχείς επεμβάσεις για την εξυπηρέτησή του και το αποτέλεσμα είναι να παραμορφώνονται και να χάνουν την ταυτότητά τους. Η φυσιογνωμία τους αλλοιώνεται και η ποιότητα ζωής υποβαθμίζεται.H δημόσια συγκοινωνία είναι από ανεπαρκής έως εντελώς ανύπαρκτη, τα πεζοδρόμια υπερβολικά στενά και, με ελάχιστες εξαιρέσεις, η υποδομή δεν θυμίζει σε καμιά περίπτωση μια ευρωπαϊκή και τόσο ευημερούσα χώρα.H μοναδικότητα στη χρήση ιδιωτικού αυτοκινήτου για τις καθημερινές μετακινήσεις είναι εντελώς απαράδεκτη και η μοναδική αιτία για την απελπιστική κατάσταση στους δρόμους ολόκληρης της Κύπρου.Η πραγματικότητα της σημερινής κυπριακής πόλης είναι θλιβερή: Πεζοδρόμια και πεζόδρομοι καταλαμβάνονται από ο,τιδήποτε μπορεί να τα κάνει απροσπέλαστα και επικίνδυνα: παράνομη στάθμευση, κιβώτια και εμπορεύματα καταστημάτων, βιτρίνες, υπαίθριες καφετέριες... Χιλιάδες αυτοκίνητα μποτιλιάρονται στους δρόμους με τους ιδιοκτήτες τους να προσπαθούν απελπιστικά να φτάσουν στην ώρα τους... κάπου!!! Οι πεζοί αναγκάζονται να περπατούν ανάμεσα στα αυτοκίνητα, μεγάλες κατηγορίες του πληθυσμού φοβούνται να βγουν από το σπίτι τους ή κυκλοφορούν με μεγάλη δυσκολία. Δοκιμάστε απλώς μια μέρα να κυκλοφορήσετε σπρώχνοντας ένα παιδικό καροτσάκι για να κάνετε τις δουλειές σας: Και βέβαια να μην τολμήσουμε να μιλήσουμε για την κυκλοφορία τροχοκαθισμάτων!Υπάρχουν όμως λύσεις για όλα αυτά τα προβλήματα; Η απάντηση είναι δύσκολη μεν, έχει όμως να κάνει με τη θέληση του λαού να διεκδηκήσει τους χώρους που του ανήκουν, ως πεζοί και ως πολίτες, να διεκδηκήσει τις διαπλατύνσεις όλων των πεζοδρομίων στο ελάχιστο ελεύθερο πλάτος που προβλέπει ο νόμος, με σταθερά εμπόδια για προστασία τους από τα παράνομα σταθμευμένα αυτοκίνητα και τα άλλα εμπόδια, να διεκδηκήσει επιπλέον πεζόδρομους, δημιουργία ολοκληρωμένων δικτύων δημόσιας συγκοινωνίας, να διεκδηκήσει, τέλος, ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης μέσα σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα.
Τα προβλήματα μιας σύγχρονης πόλης είναι πολύ σοβαρά και καθημερινά, λόγω κυρίως της συνεχούς πολεοδομικής επέκτασης και της αλόγιστης αύξησης των αυτοκινήτων. Η ρύπανση, ο θόρυβος και οι κυκλοφοριακές δυσλειτουργίες περιορίζουν τη βιοσημότητα της πόλης αλλά και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της.Τα τροχαία ατυχήματα και κυρίως τα θανατηφόρα αποτελούν πια ένα καθημερινό θλιβερό γεγονός και μια ανοικτή πληγή ανεπίτρεπτη για το σύγχρονο άνθρωπο. Οι συνθήκες της πόλης, είναι ιδιαίτερα βασανιστικές για τον πεζό ενώ η παράνομη και ετσιθελική στάθμευση έχει καταργήσει πολλά πεζοδρόμια, δρόμους, χώρους πρασίνου κτλ. Τα άτομα με ειδικές ανάγκες, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι υφίστανται, ως οι “αδύναμοι” της σύγχρονης κοινωνίας, σοβαρές απειλές και περιορισμούς στην προσπέλαση και την πρόσβαση σε δημόσιους χώρους. Μέχρι σήμερα δόθηκε απόλυτη προτεραιότητα στο αυτοκίνητο, στις πόλεις γίνονται συνεχείς επεμβάσεις για την εξυπηρέτησή του και το αποτέλεσμα είναι να παραμορφώνονται και να χάνουν την ταυτότητά τους. Η φυσιογνωμία τους αλλοιώνεται και η ποιότητα ζωής υποβαθμίζεται.H δημόσια συγκοινωνία είναι από ανεπαρκής έως εντελώς ανύπαρκτη, τα πεζοδρόμια υπερβολικά στενά και, με ελάχιστες εξαιρέσεις, η υποδομή δεν θυμίζει σε καμιά περίπτωση μια ευρωπαϊκή και τόσο ευημερούσα χώρα.H μοναδικότητα στη χρήση ιδιωτικού αυτοκινήτου για τις καθημερινές μετακινήσεις είναι εντελώς απαράδεκτη και η μοναδική αιτία για την απελπιστική κατάσταση στους δρόμους ολόκληρης της Κύπρου.Η πραγματικότητα της σημερινής κυπριακής πόλης είναι θλιβερή: Πεζοδρόμια και πεζόδρομοι καταλαμβάνονται από ο,τιδήποτε μπορεί να τα κάνει απροσπέλαστα και επικίνδυνα: παράνομη στάθμευση, κιβώτια και εμπορεύματα καταστημάτων, βιτρίνες, υπαίθριες καφετέριες... Χιλιάδες αυτοκίνητα μποτιλιάρονται στους δρόμους με τους ιδιοκτήτες τους να προσπαθούν απελπιστικά να φτάσουν στην ώρα τους... κάπου!!! Οι πεζοί αναγκάζονται να περπατούν ανάμεσα στα αυτοκίνητα, μεγάλες κατηγορίες του πληθυσμού φοβούνται να βγουν από το σπίτι τους ή κυκλοφορούν με μεγάλη δυσκολία. Δοκιμάστε απλώς μια μέρα να κυκλοφορήσετε σπρώχνοντας ένα παιδικό καροτσάκι για να κάνετε τις δουλειές σας: Και βέβαια να μην τολμήσουμε να μιλήσουμε για την κυκλοφορία τροχοκαθισμάτων!Υπάρχουν όμως λύσεις για όλα αυτά τα προβλήματα; Η απάντηση είναι δύσκολη μεν, έχει όμως να κάνει με τη θέληση του λαού να διεκδηκήσει τους χώρους που του ανήκουν, ως πεζοί και ως πολίτες, να διεκδηκήσει τις διαπλατύνσεις όλων των πεζοδρομίων στο ελάχιστο ελεύθερο πλάτος που προβλέπει ο νόμος, με σταθερά εμπόδια για προστασία τους από τα παράνομα σταθμευμένα αυτοκίνητα και τα άλλα εμπόδια, να διεκδηκήσει επιπλέον πεζόδρομους, δημιουργία ολοκληρωμένων δικτύων δημόσιας συγκοινωνίας, να διεκδηκήσει, τέλος, ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης μέσα σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
